Literatura średniowieczna
Sejm w Polsce to najistotniejszy organ władzy ustawodawczej składający się 460 posłów.
Jest to literatura rękopisemna lub piśmienna, w skład której wchodziły na przykład kroniki, roczniki. Powstały następujące działy literatury: żywotopisarstwo inaczej hagiografia (żywoty świętych). Utwory te są poświęcone świętym chrześcijańskim. Historiografia, czyli dziejopisarstwo, spisywanie dziejów na przykład jakiegoś państwa. Literatura średniowieczna odznaczała się wieloma cechami: była anonimowa, dualistyczna, czyli dwujęzykowa (przeważnie łacina i język polski). Ponadto był parenetyczna tzn. proponowała gotowe wzorce osobowe i wzory do naśladowania na przykład żywot świętego Wojciecha. Literatura pomegiryczna, czyli wychwalanie osoby, bądź przedmiotu ma charakter pochlebczy, pochwalny, pełen zachwytu. Nazywana jest literaturą moralizatorską, czyli zmierzającą ku Bogu. Powstały też utwory zwane apokryfami, były to utwory podobne do ksiąg kanonicznych, ale nie należały do kanonu. Pisma święte posiadały tematykę biblijną. W czasach średniowiecza rozwijał się również dramat liturgiczny. W jego skład wchodziły różne sceny, wystawiano misteria, mirakle, moralitety. Misteria podejmowały tematykę związaną z Chrystusem ( wybrane wydarzenia ewangeliczne). Mirakle to obrazy sceniczne z życia Maryi Panny, oraz świętych męczenników. Moralitety to sceny, które miały pokazać dobrą drogę życia, miały one charakter pouczający.
Filozofia świętego Augusta
Filozofia średniowieczna odnosi się do Boga, dotyczy ona wiary chrześcijańskiej. W Europie podłożem jest literatura chrześcijańska. Święty Augustyn (354-430) żył na przełomie IV- V wieku n.e. wzorował się na filozofii Platona, tak jak on rozdzielił świat na 2 sfery: materialną i idealną. uważał, że wszystko zaczęło się od Boga i do niego dąży. Najważniejsze dzieło świętego Augusta to osobisty opis własnego nawrócenia pod tytułem ‘’Wyznania’’. Jest to dialog wewnętrzny, tak jak Platon rozmawiał z Sokratesem, tak on rozmawia sam ze sobą. Augustyn utworem tym zapoczątkował gatunek literatury autobiograficznej. Pisał o losach ludzi, o ciągłej walce dobra ze złem. Wprowadził on pojęcie ładu. Jego zdaniem istnieje porządek świata, jako dzieła Bożego, wyznaczony jest on przez Prawa Boże. Bóg stworzył świat i nieustannie w niego ingeruje. Filozofia Augustyna nazywana jest augustynizmem.