Pismo klinowe
Sejm w Polsce to najistotniejszy organ władzy ustawodawczej składający się 460 posłów.
Religia
Zainteresowania astronomiczne kapłanów babilońskich pozostawały w związku z wierzeniami religijnymi. Babilończycy bowiem oddawali cześć ciałom niebieskim i każde z nich uważali a bóstwa. Jednym z głównych bogów był u nich Anu, bóg nieba, wielkim kultem cieszył się także: bóg słońca, bóg tarczy księżyca oraz bogini planety zwanej dziś Wenus,. Mezopotamskie miasta miał poza tym swoje bóstwa opiekuńcze: takim bogiem Babilonu był Marduk. Według wierzeń babilońskich losy świata i ludzi zależne są od układu planet i gwiazd, które wywierają wielki wpływ na to, co się na ziemi dzieje. Można więc śledząc niebo przewidzieć darzenia bliższe i dalsze. Zajmowali się tym kapłani. Babilońskie wróżbiarstwo słynęło szeroko w starożytności. Obok przepowiadania przyszłości kapłani babilońscy uprawiali też magię, głosząc, że znają tajemne sposoby wpływania na przyszłe zdarzenia. Między innymi przypisywali magiczne właściwości niektórym liczbom. To w starożytnym Babilonie powstałą znana do dziś zabobonna wiara w feralne- przynoszące nieszczęście- liczby i daty.
Mit o potopie
Piękną opowieścią poetycką jest babiloński mit i potopie. Z wyroku bogów miały wystąpić z brzegów wszystkie morza i rzeki, i cała ziemia zalazła się pod wodą. Sześć dni i siedem nocy huragan i potop siały powszechne zniszczenia. Cała ludzkość obróciła się w glinę. Z katastrofy ocalała tylko rodzina cnotliwego Utnapisztimina, nad którym zlitował się bóg wód i mądrości Ea, uprzedzając swego ulubieńca o postanowieniu bogów. Za radą boga Ea mężczyzna zbudował arkę i zgromadził w niej prócz swoich bliskich różne gatunki zwierząt i nasiona roślin. W dniach potopu arką miotał wicher, ale przetrzymała kataklizm. Gdy zapanowała cisza, arka osiadła na melinie. Był to szczyt wysokiej góry. Moi o potopie przyswoiła sobie też literatura innych ludów starożytnego Wschodu. Wzorowała się na nim znana opowieść biblijna o arce Noego. W ten sposób ocalić miał z potopu Noe i zupełnie tak samo wypuszczał kolejnego ptaka, by przekonać się, czy wody opadły.
Kodeks Hammurabiego
Do wielkiego znaczenia doszedł Babilon po rządami Hammurabiego (ok. 1700 r. p.n.e.). jego władza sięga nawet poza Mezopotamię, toteż tytułował się dumnie ‘’wielkim władcą czterech stron świata’’. Na początku naszego stulecia odnaleziono zabytek znany pod nazwą pomnika Hammurabiego. Jest nim czarny bazaltowy słup, wysoki na 225 cm, u którego szczytu wykuto scenę przedstawiającą króla stojącego przed bóstwem. Z rąk boga słońca otrzymuje Hammurabi spis praw. Ich tekst wyryto pismem klinowym na słupie. Jest to tzw. Kodeks Hammurabiego, jeden regulujący najrozmaitsze dziedziny życia. Kary przewidywane przez kodeks Hammurabiego wynikały z zasady, że winny ma ponieść taką samą szkodę, jaką wyrządził komu innemu (oko za oko, ząb za ząb). Ale na wymiar kary miało wpływ także, kto dopuścił się przestępstwa i kogo skrzywdził. Prawo babilońskie chroniło przede wszystkim możnuch, co łatwo można zauważyć w przytoczonym tekście. Kodeks Hammurabiego pozwala poznać nierówności społeczne panujące w Babilonie. Istniało tam niewolnictwo. Prawo babilońskie stało na straży interesów właścicieli niewolników. Pomoc niewolnikowi w ucieczce od swego pana karano śmiercią. Jeżeli ktoś odważył się ukarać coś z pałacu był skazywany naśmieć, ale także ten co przyjął dany przedmiot od tej osoby. Jeżeli ktoś włamał się do kogoś również zostanie skazany na śmierć. Jeżeli syn podniesie rękę na ojca, ta ręka zostanie mu odcięta. Jeżeli ktoś komuś złamał kość, jemu również złamią. Jeżeli ktoś sprzeda kogoś ze swojej rodziny, przez trzy lata będzie pracował u nabywcy danej rzeczy lub osoby, w czwartym roku osiągnie wolność. Jeżeli budowniczy wybuduje dom, który się zawali i zabije kogoś, ten budowniczy również poniesie śmierć. Jeżeli przez to śmierć poniesie niewolnik, musi w zamian dać innego niewolnika. Jeżeli komuś ktoś wydłubie oko, jemu też wydłubią. Kodeks Hammurabiego mówił, że każda wina będzie ukarana. Każdy sprawca złego poniesie tego konsekwencje. Każda śmierć będzie ukarana śmiercią. Każdy ból innego rodzaju będzie ukarany takim samym bólem.