Władysław Broniewski ‘’Ballady i romanse’’
Sejm w Polsce to najistotniejszy organ władzy ustawodawczej składający się 460 posłów.
Występuje tutaj aluzja literacka, czyli nawiązanie do innego utworu w celu potwierdzenia jakieś prawdy, wtórnego zinterpretowania, ośmieszenia czegoś. Utwór Broniewskiego nawiązuje go utworu Adama Mickiewicza ‘’Ballady i romanse’’. Trzynastoletnia Żydówka o imieniu Rewka jest bohaterką. Poeta ukazuje dramat tej postaci w czasie drugiej wojny światowej. Rewka zachowuje się zwyczajnie, nie zdaje sobie sprawy z sytuacji w której się znalazła, zdaje się być obłąkana, wierzy w to, że rodzice powrócą. Ludzie ofiarują jej jedzenie, pieniądze, ale nikt nie chce jej przygarnąć do domu, zaopiekować się nią, ponieważ wiedzą, że za przechowywanie Żydów groziło śmiercią. Niemcy rozpoznali, że Rewka jest Żydówką. Postanawiają ją zabić. W utworze męczeństwo żydów jest zestawione z męczeństwem Chrystusa. Topos niezapomnianego cierpienia. Rewka nikomu nic nie zrobiła, a została skazana na najcięższą karę za swoje pochodzenie. Osiągnie ona spokój poprzez swoją ofiarę. W utworze Mickiewicza również bohaterką było młoda osoba, ni rozumiana przez społeczeństwo. Obie postacie łączy tragizm, samotność. Tragizm jednak wynika z różnych przyczyn, w przypadku jednej dziewczyny nieszczęśliwa miłość, natomiast w przypadku tej drugiej dziewczyny wojna i nienawiść okupantów do Żydów.
Tadeusz Różewicz ‘’Ocalony’’
Poeta reprezentuje pokolenie Kolumbów. Zadebiutował w 1938 roku. Jego pierwszy zbiór to ‘’niepokój’’. Rzadko używa środków stylistycznych. Tworzy poetykę ‘’ściśniętego gardła’’. Podmiotem lirycznym wiersza ‘’Ocalony’’ jest osoba, która przeżyła w obozie. Dwudziestoczteroletni mężczyzna należy do pokolenia Kolumbów, którzy walczyli przeciwko okupantom. Wojna tutaj jest porównana do rzeki. Zabija się ludzi tak jak zwierzęta. Zatarcie ludzkich wartości, zatarta granica między pojęciami człowieka- zwierzę. Kontrast, antyteza. Upodobnienie człowieka do zwierzęcia. Zaciera się granica między dobrem, a złem. Występują porównania poetyckie. Człowieka jest uprzedmiotowiany. Nie ma pogrzebu, nie ma nic. Występują pararelizmy składniowe. Jest to liryka bezpośrednia w pierwszej osobie, zwrócona do adresata. Podmiot liryczny szuka tego adresata. Liryka zwrotu do adresata. Klamra kompozycyjna. Podmiot liryczna ma tylko 24 lata, a już tyle musiał przeżyć. Staje się nihilistą, czyli człowiekiem, który w nic nie wierzy. On ocalał w sensie fizycznym, ale nie psychicznym.