Atlantyda
Sejm w Polsce to najistotniejszy organ władzy ustawodawczej składający się 460 posłów.
Atlantyda
Atlantyda dla większości z nas jest wyłącznie mityczną krainą, choć przez wieki poszukiwano jej.
Atlantyda to miejsce mityczne, gdzie kiedyś miała się rozwijać ogromna cywilizacja, która doczekała się trzęsienia ziemi oraz zatopienia przez morskie wody. Jako pierwszy opisała ją w sposób dokładny Platon i nikt więcej nie podjął się jej opisania.
Uważał on, że Atlantyda to miejsce, gdzie panuje wspaniałe królestwo. Mieściła się ona na wielkiej wyspie, która miała wielkość trochę przekraczającą powierzchnię Afryki i Azji. Ponoć była umiejscowiona za Gibraltarem. Atlantyda miała również pod swoją władzą inne okoliczne krainy i pragnęła dokonywać dalej podbojów. Jednak jej świetności zaszkodzili Ateńczycy. Później natomiast do jej całkowitego upadku przyczyniły się liczne trzęsienia ziemi, co spowodowało jej zanurzenie w morzu i zniknięcie. Działo się to podobno około 9000 roku p.n.e. Później Platon decyduje się opisać architekturę, kulturę, a nawet ustrój panujący na Atlantydzie. Podobno była to kraina, która miała liczne bogactwa, między innymi diamenty, dlatego przez wieki była poszukiwana. Była również obfita w owoce tropikalne, warzywa, wszelkie zioła.
Słowiańskie stworzenie świata
Słowiańskie wierzenia i mity były bezpośrednio związane z naturą i żywiołami ziemskimi.
Mit o stworzeniu słowiańskim występował w folklorze oraz podaniach. Podobną formę miała on zarówno na terenach ciągnących się od Polski, po Ukrainę i Bułgarię. Istnieje tylko jedno źródło na piśmie, gdzie stworzenie zostało dokładnie opisane, bowiem większość mitów przekazywana była ustnie z pokolenia na pokolenie. Jednak księga, w którym widnieje mit o stworzeniu nie ma potwierdzonej autentyczności. Prawdziwa forma mitu została odtworzona przede wszystkim przez religioznawców na podstawie ludowych podań.
W podaniach tych opisany jest Swaróg i Weles, którzy zostali przetworzeni na Boga i Diabła. Zazwyczaj osobą łączącą obie postacie jest Światowid.
Na początku mitu opisane jest, że istniało morze, światło Światowid, który miał wówczas postać łabędzia. Jednak Bóg była bardzo samotny, więc oddzielił cień od jego ciała. Tak powstał Weles i Swaróg. Swaróg wskoczył do łódki, tworząc ląd, natomiast Weles zanurzył się w głębiny. Później doszło do stworzenia poszczególnych stron świata, ale jest to mocno skrócona wersja.
Bóg Ozyrys
Bóg Ozyrys był jednym z najważniejszych bogów w wierzeniach egipskich, w czasach starożytności.
Ozyrys według Egipcjan był wielkim sędzią zmarłych. Dokładniej mówiąc był on bogiem śmierci oraz odrodzenia życia. W całej mitologii egipskiej był on synem Nut i Geba. Miał również rodzeństwo, którym była Izyda, Neftyda oraz bóg Set. Jednak pomimo łączącego ich pokrewieństwa poślubił Izydę, dzięki czemu stał się bogiem krainy umarłych, natomiast Neftyda dała mu syna Anubisa.
Wcześniej na ziemi pełnił on rolę nauczyciela, który nauczał ludzi rolnictwa. Zabił go jego własny brat Set, a jego siostra Izyda poskładała go, dzięki czemu mógł się cieszyć swoim synem Horusem. Kiedy jednak ponownie został zabity, Izyda zdołała go poskładać, jednak zatonął na dnie Nilu jego penis, ponieważ brat wrzucił jego ciało do Nilu. Zdarzenie to spowodowało późniejsze wylewy Nilu. Z tego powodu nie mógł on już dalej istnieć na ziemi, więc panował poza światem. Ozyrysa przedstawiano jako osobę, który ma koronę na głowie oraz wszelkie insygnia królewskie. Jego twarz malowano na kolor zielony. Doczekał się on również licznych symboli, miejsc kultu oraz personifikacji.